برخی ویژگیهای افرادیکه در آخرالزمان'>آخرالزمان ، عالمان غیر واقعی هستند:عالم بی عملدر روایتی رسول خدا (ص) دلشان از عالمان بی عمل روزهای آخرالزمان به درد می آید و می فرمایند:«بعد از من پیشوایانی پدید می آیند که چون برفراز منبر قرار بگیرند سخنان حکمت آمیز می گویند، چون از منبر پائین آمدند نور حکمت و ایمان از آنها گرفته می شود، چنین دانشمندانی از مردار پلیدتر هستند.»(1)عالم فاسق و دروغگوآدمی این روزها فتواهای جالبی از افراد به ظاهر عالم می شنود، حتماً شما هم چیزهایی در مورد نکاح جهادی به گوشتان خورده است. علمای جبهة النصره به زنان این اجازه را داه اند که برای تامین نیازهای جنسی سربازان، خود را در اختیار آنان قرار دهند.«علمای آنها خائن و فاسق هستند، آنها و پیروان آنها، و آنانکه به سوی آنها می آیند و از آنها کسب نور می کنند، و آنانکه آنها را دوست می دارند، با آنها می نشینند و با آنها مشورت می کنند، بدترین مخلوقات روی زمین می باشند. فقهای آنها خائن هستند و ادعا می کنند که بر سنت و طریقه و آئین من می باشند ولی آنها از من بیزارند و من نیز از آنها بیزارم.»(2)«فقها به دروغ و علما به شک و تردید تمایل نشان می دهند.»(3)فتوای بدون علمولی نگران نباشید زیرا:« هنگامی که قائم ما ظاهر شود، از کسانی که بدون علم فتوی داده اند انتقام می گیرد. وای بر آنها و پیروان آنها، آیا دین خدا ناقص بود که آنها تکمیل کردند؟! آیا در دین خدا انحرافی بود که آنها درست کردند؟! آیا مردم علاقه به انحراف داشتند که از او پیروی کردند؟! و یا او مردم را به راستی و درستی امر کرده و مردم مخالفت ورزیده اند؟! آیا رسول اکرم (ص) در آنچه به او وحی شده چیزی را فروگذار کرده که به او یادآوری کرده اند؟! و یا دین در عهد او کامل نبود و اینها تکم

وَ إِذِ اسْتَسْقى مُوسى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ كُلُوا وَ اشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللهِ وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدينَ [60]و [بياد آوريد] زماني را كه موسى براى قوم خويش، آب طلبيد؛ به او گفتيم: «عصاى خود را بر آن سنگ مخصوص بزن!» ناگاه دوازده چشمهي آب از آن جوشيد؛ آنگونه كه هر طايفه (از طوايف دوازدهگانه بنیاسرائيل)، چشمه خود را مىشناختند [و گفتيم:] «از روزىِ خداوند بخوريد و بياشاميد؛ و در زمين به فساد نكوشيد».موسی برای قوم خویش، آب طلبید۱ -۱ (بقره/ ۶۰)الباقر (علیه السلام)- إِنَّ قَوْمَ مُوسَی (علیه السلام) لَمَّا شَکَوْا إِلَیْهِ الْجَدْبَ وَ الْعَطَشَ اسْتَسْقَوْا مُوسَی (علیه السلام) فَاسْتَسْقَی لَهُمْ.امام باقر (علیه السلام) زمانیکه قوم موسی (علیه السلام) از خشکی و تشنگی شکایتکرده و از موسی (علیه السلام) آب درخواست نمودند، او [از خداوند] برای آنها آب خواست.تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۳۸۸بحارالأنوار، ج۳۶، ص۲۶۵/ المناقب، ج۱، ص۲۸۲.۲- (بقره/ ۶۰)العسکری (علیه السلام)- طَلَبَ لَهُمُ السَّقْیَ لَمَّا لَحِقَهُمُ الْعَطَشُ فِی التِّیهِ وَ ضَجُّوا بِالْبُکَاءِ إِلَی مُوسَی (علیه السلام) وَ قَالُوا: هَلَکْنَا بِالْعَطَشِ. فَقَالَ مُوسَی (علیه السلام): إِلَهِی! بِحَقِّ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) سَیِّدِ الْأَنْبِیَاءِ وَ بِحَقِّ عَلِیٍّ (علیه السلام) سَیِّدِ الْأَوْصِیَاءِ وَ بِحَقِّ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) سَیِّدَهًِْ النِّسَاءِ وَ بِحَقِّ الْحَسَنِ (علیه السلام) سَیِّدِ الْأَوْلِیَاءِ وَ بِحَقِّ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) سَیِّدِ الشُّهَدَاءِ وَ بِح

عاقبت شریک گرداندن غیرمعصوم در امامت'>امامت [شرک در امامت]ثقة الاسلام کلینی و شیخ نعمانی (رضوان الله علیهما) روایت کردهاند:۶- محمد بن يحيى، عن محمد بن الحسين، عن محمد بن سنان، عن طلحة بن زيد عن أبي عبد الله عليه السلام قال: من أشرك مع إمام إمامته من عند الله من ليست إمامته من الله كان مشركا بالله.حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمودند: هر کس در امامت امامی که از ناحیه خداوند است، شخصی دیگری را که از سوی خدا نیست [یعنی غیر معصوم] شریک و سهیم بداند، مشرک به الله گشته است.الکافی، تألیف ثقة الاسلام کلینی: جلد ۱، صفحه ۳۷۳، حدیث ۶، چاپ دار الکتب الاسلامیةالغیبة، تألیف ابن ابی زینب نعمانی: باب ۷، حدیث ۸، صفحه ۱۲۹، چاپ دار الجوادین

حضرت امام رضا (علیه السلام) می فرمایند:الامام انیس الرفیق والوالد شفیق والاخ شقیق والام بره بالولد الصغیر...امام انیسی است رفیق ، و پدری است دلسوز و برادری است همزاد [دوقلو] و مادریست مهربان نسبت به فرزند کوچک خود [فرزند کوچک کثیف کاریش زیاد است]...درجات دوستی به ترتیب زیر است:۱- آشنا: کسی را فقط میشناسیم مانند مغازهدارِ محله۲- دوست: مانند دوستان درون مدرسه که کمی با هم گفتگو میکنیم۳- رفیق: کسی که با او درد و دلهای خود را در میان میگذاریم و با او به مسافرت میرویم.۴- انیس: میتوان گفت که در دنیای امروزی وجود ندارد.!....طبق حدیث بالا امام انیسی است رفیق ، یعنی از مرحله چهارم و از انیس هم بالاتر است و خود را پدری دلسوز میخوانند و برادری همزاد!!! یعنی چقدر امام سطح خود را پائین میآورد که خود را همزاد مردم میخوانند و جالبتر آنکه خود را مادری دلسوز نسبت به فرزند کوچک خود میخوانند. همانطور که در بالا توضیح داده شد ، برای چه فرزند کوچک؟ زیرا فرزند کوچک کثیف کاریش زیاد است!!!....چه خوب است هنگام دعا بگوئیم: یا صاحب الزمان شما مگر پدر من نیستید و خود را برادر همزاد و انیسی رفیق و مادری مهربان نسبت به فرزند کوچک خود خواندید ...

آیا زیارت جامعه کبیره به لحاظ سندی مورد پذیرش است ؟پژوهشي پيرامون سند زيارت جامعه کبيرهدرآمدسند زيارت جامعهبررسي سند زيارت جامعهقرائن و شواهد صدور زيارت جامعه کبيرهيکم: وجود زيارت جامعه در من لايحضره الفقيه و تهذيب الاحکامدوم: استناد عالمان امامي به زيارت جامعهسوم: وجود شرحهاي فراوان پيرامون زيارت جامعهچهارم: معارف بلند زيارت جامعهپنجم: هماهنگي زيارت جامعه با ساير رواياتجمع بنديپژوهشي پيرامون سند زيارت جامعه کبيرهدرآمدزيارت جامعه کبيره يکي از معروفترين زيارت xadنامهxadهاي ائمه عليهم السلام است که از وجود گهربار هادي اُمت عليه السلام تراوش کرد. امام هادي عليه السلام در اين زيارت، منشور بلند امامت را با بياني شيوا و مثال زدني به رهxadجويان مکتب امامت آموخته است.آنچه ما را به نگارش مقاله پيشxadرو واداشت، انکار يا دست کم ترديد برخي، پيرامون سند اين زيارت و در مرحله بعد، صدور آن از امام هادي عليه السلام، است.در اين نوشتار کوشش مختصري شده تا اعتبار سند اين زيارت و احراز صدور آن از امام هادي عليه السلام را نتيجه گيرد.مطالب اين نوشتار در دو ساحت بررسي سندي زيارت جامعه و جمع آوري قرائن و شواهد احراز صدور متن آن، تنظيم شده است.سند زيارت جامعهزيارت جامعه امام هادي عليه السلام اولين بار توسط شيخ صدوق ره، با سند زير به ثبت رسيده است. عالمان و محدثان بعد از صدوق ره، به اتفاق اين روايت را از او دريافت نمودند.عليّ بن أحمد بن موسى و محمّد بن أحمد السنانيّ و الحسين بن إبراهيم بن أحمد بن هشام المكتّب- رضي اللّه عنهم- عن محمّد بن أبي عبد اللّه الكوفيّ عن محمّد بن إسماعيل البرمكي قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ النَّخَعِي قَالَ قُلْتُ لِعَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى بْن

او خواهد آمداو میآیدآمدنش دور نیستآمدنش نزدیک استزیراخداوند عزّ و جلّ اراده کرده است که او بیاید.وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَو ما اراده کردیم تا به آنها که در زمین خوار شمرده شدهاند ، منت گذاریم و آنان را پیشوایان و وارثان زمین قرار دهیم.[سورۀ قصص: آیه ۵]حضرت امام امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در تفسیر این آیه فرمودند:منظور از مستضعفین ، آل محمد (علیهم السلام) هستند. خداوند مهدیِ آنها را پس از دوران رنج آنها برخواهد انگیخت. پسآنان را عزت خواهد داد و دشمنانشان را خوار خواهد کرد.منبع:الغیبة ، شیخ طوسی: صفحه ۱۸۴.

وبلاگ سفیر انتظار به هیچیک از نظامهای سیاسی حاکم بر کشورهای مختلف اعتقاد نداشته و هیچیک را به رسمیت نمیشناسد.-------------------------------نظرات ارائه داده شدهء سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی برخاسته از اندیشههای بشری نمیتواند راهی برای نجات انسانها باشد.--------------------------------وبلاگ سفیر انتظار بر مبناء اندیشهء تشیع علوی هر نوع حکومت و دولتی قبل از حکومت و دولت حقّهء خاندان پیامبر اکرم (ص) را مردود دانسته و از مخالفان اهل بیت (ع) و حاکمان ظلم و جور در هر لباسی که باشند ؛ برائت میجوید.-----------------------------وبلاگ سفیر انتظار معتقد است : هر جریان دینی که امام معصومی در رأس آن نباشد ؛ فاسد و منحرف است و ریاست آن با یک طاغوت میباشد.-----------------------------وبلاگ سفير انتظار هيچ پرچمي ، غير از پرچم حضرت صاحبالامر (عج) را به رسميّت نميشناسد.

پیروزی امام زمان (عجّل الله فرجه) بر سفیانی (لعنة الله علیه) و همپیمانان ویدر هنگامی که غضب خداوند و خشم مهدی (عجّل الله فرجه) و سپاهیانش بر سفیانی (لعنة الله علیه) و همپیمانان وی فرو میبارد ، نشانهها و معجزات الهی بدست حضرت مهدی (عجّل الله فرجه) آشکار میشود. سختی و تیره روزی به سفیانیِ ملفون و حامیان یهودی و رومیّش روی میآورد و به بدترین شکل شکست میخورند.سرانجام ، سفیانی (لعنة الله علیع) بدست یکی از سپاهیان امام مهدی (عجّل الله فرجه) دستگیر میشود و طبق نقل روایات ، در کنار دریاچة طبریه یا در ناحیة ورودی قدس بهلاکت می.رسد.مسجدالأقصی ، واقع در شهر بیت المقدس ، مسجدی است که از دیرباز تاکنون مورد توجه مسلمانان و دیگر ملتها میباشد.بیت المقدس از جمله شهرهای مهم جهان است و به معبد انبیاء معروف و نامهای دیگرش اورشلیم و ایلیاء است.قدس شهری است که بر سر کوهی نهاده و آب ندارد ؛ مگر از باران و چشمههای آب ... ... و گرد شهر بارویی حصین است ، از سنگ و گچ ، دروازهها آهنین ، نزدیک شهر هیچ درختی نیست و...».(۱)«مقدسی» جغرافیدان معروف قرن چهارم هجری در وصف این شهر مینویسد: «در میان شهرهای فلسطین بزرگتر از آن نیست. بسیاری از قصبهها از آن کوچکترند ، چون اصطخر، قاین، فرما.نه سرد بسیار و نه گرم است...»جغرافیدان مشهور دیگری نیز در کتاب مهم خود «ممالک و مسائل»، از این شهر وصف زیبایی نموده است:«بیت المقدس، شهری بلند و خوش است بر سر کوهها و هر که خواهد آنجا رود ، به هر جانب که باشد ، بیت المقدس از موضع او بلندتر است...».(٢)در احادیث و روایات اسلامی نیز بر فضیلت این شهر تأکید شده است.حضرت امام امیرالمؤمنینعلی (علیه السّلام) فرمودند: «یک نماز در بیت المقدس معادل هزار نماز است.»(٣)و از

حضرت امام جعفر صادق (ع) در توصیه و سفارشات خود به جناب عبدالله بن جندب[1] فرمودند:ای عبداللَّه! ابلیس (لع) دامهای خود را در این سرای فریب گسترده و هدفش از آن چیزی جز دستیابی به دوستان ما نیست، ولی سرای دیگر به دیدۀ آنان چنان پرجلال است که هیچ چیزی را جایگزین آن نسازند.آه، آه بر دلهائی که سرشار از روشنایی است و دنیا از دیدگاه آنان تنها مانند مار گزندۀ خوش خط و خال و دشمنی بیزبان است. آنان با خدا اُنس دارند و از آنچه خوشگذران ها به آن عادت کرده اند، گریزان میباشند. به یقین، اینان دوستان من هستند که بخاطر آنها هر فتنه ای ریشهکن شود و هر بلائی برطرف گردد.ای پسر جندب! لازم است هر مسلمانی که با ما آشنا است ، در هر شبانهروز به ارزیابی خود پردازد و خود نگهبان نفس خویش باشد. اگر در کارنامۀ خود کردار نیکی دید، در صدد افزودن به آن باشد ، و اگر گناهی مشاهده کرد ، از آن آمرزش بخواهد تا روز قیامت خوار نگردد. خوشا بحال بنده ای که بر خطاکارانی که از نعمتها و خوشیهای دنیا برخوردار شده اند ، غبطه نبرد.خوشا بحال بنده ای که دنبال آخرت باشد و برای بدست آوردن آن بکوشد. خوشا بحال کسی که آرزوهای دروغین سرگرمش نسازد.رحمت خدا بر کسانی باد که چراغی روشن و روشنگر بودند ؛ آنانکه با کردارهای شایستۀ خود و با نهایت تلاش خویش ، مردم را بسوی ما خواندند. اینان مانند کسانی نیستند که به افشاگری رازهای [ناگفتنی ] ما میپردازند.ای پسر جندب! مؤمنان آنانی هستند که از خدا میترسند و نگرانند که آنچه از هدایت الهی نصیبشان گشته را از دست بدهند ؛ هرگاه خدا و نعمتهایش را یاد کنند ترسان و نگران شوند و چون آیات الهی بر آنان خوانده شود، بر اثر نفوذ قدرت خدا که در قرآن متجلی شده، ایمانشان افزایش یابد و ب

در قرآن مجید در دو مورد سخن از اصحاب الرسّ بمیان آمده است:۱)- در آیه ۱۲ از سورۀ ق که دربارۀ تکذیب آنها از پیامبرشان سخن گفته شده است.۲)- در آیه ۳۸ از سورۀ فرقان که بیانگر هلاکت و عذاب شدید اصحاب رسّ در ردیف قوم عاد و ثمود است ؛ که همانند آنها بر اثر عذاب الهى ریشه کن و نابود شدند.متن کامل حدیث اصحاب رس چنین است:أَبُو الصَّلْتِ عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ صَالِحٍ الْهَرَوِیُ قَالَ: حَدَّثَنَا عَلِیُّ بْنُ مُوسَى الرِّضَا (علیه السلام) عَنْ أَبِیهِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ (علیهما السلام) عَنْ أَبِیهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ (علیهما السلام) عَنْ أَبِیهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ (علیهما السلام) ، عَنْ أَبِیهِ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ (علیهما السلام) عَنْ أَبِیهِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ (علیهما السلام) ، قَالَ :أَتَى عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ (علیهما السلام) قَبْلَ مَقْتَلِهِ بِثَلَاثَهِ أَیَّامٍ رَجُلٌ مِنْ أَشْرَافِ تَمِیمٍ یُقَالُ لَهُ عَمْرٌو فَقَالَ: یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ أَخْبِرْنِی عَنْ أَصْحَابِ الرَّسِّ فِی أَیِّ عَصْرٍ کَانُوا وَ أَیْنَ کَانَتْ مَنَازِلُهُمْ وَ مَنْ کَانَ مَلِکُهُمْ وَ هَلْ بَعَثَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَیْهِمْ رَسُولًا أَمْ لَا وَ بِمَاذَا هَلَکُوا فَإِنِّی أَجِدُ فِی کِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى ذِکْرَهُمْ وَ لَا أَجِدُ غِیَرَهُمْ؟! فَقَالَ لَهُ عَلِیٌ (علیه السلام): لَقَدْ سَأَلْتَنِی عَنْ حَدِیثٍ مَا سَأَلَنِی عَنْهُ أَحَدٌ قَبْلَکَ وَ لَا یُحَدِّثُکَ بِهِ أَحَدٌ بَعْدِی إِلَّا عَنِّی وَ مَا فِی کِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ آیَهٌ إِلَّا وَ أَنَا أَعْرِفُهَا وَ أَعْرِفُ تَفْسِیرَهَا وَ فِی أَیِّ مَکَانٍ نَزَلَتْ مِنْ سَهْلٍ أَوْ جَبَلٍ وَ فِی أَیِّ وَ

ترجمۀ فارسی خطبه شریف طالوتیه از حضرت امام امیرالمؤمنین علی (علیه السلام)خطبهای کمتر شنیده شده پیرامون وقایع مرتبط با کودتای سقیفه و غصب خلافت ، اثبات و حقانیت و مظلومیت حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام)مرحوم شیخ کلینی (رضوان الله علیه) روایت کرده است که ابوالهیثم بن التیهان گفت:حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) در مدینه چنین خطبه خواند:سپاس از آنِ خدائی است که خدائی جز او نیست ، زندهای كه چگونگی ندارد ، و پدید نیامده است ، و برای هستی او چگونه بودنی نیست ، و مکانی ندارد ، و در چیزی نباشد ، و بر فراز چیزی قرار نگرفته باشد ، و برای خود مکانی نیافریده باشد ، و پس از اینکه چیزی را آفرید از او نیروی تازهای نگرفت ، و پیش از آنکه چیزی را پدید آورد ناتوان نبوده است ، و پیش از آفرینش چیزی هراس نداشته ، و از تنهائی خود نگران نبوده. به چیزی نماند ، و پیش از آفرینش خود بیسلطنت نبوده ، و پس از آنکه هر آنچه آفریده از میان برود باز هم بیسلطنت نشود. معبودی بوده زنده ، اما نه به زندگی عرضی ، و مالک بوده پیش از آنکه چیزی را بیافریند ، و مالک است پس از آفرینش هستی. برای خداوند نیست چگونگی مکان ، و نه اندازهای که شناخته شود ، و نه چیزی كه بِدو مانند باشد. پایندگی طولانی او پیرش نسازد ، و از وحشتی ناتوانی نگیرد. او آنچنانکه مخلوقاتش رایزنى و یاری و گرفتن آگاهی از دیگری را نیاز دارند ، بر او لازم نیست ؛ و هر چه را از خلق خود خواهد از دیگری نپرسد و کسب تکلیف نکند. دیدگان، او را در نیابند و او دیدگان را درمییابد و اوست لطیف و خبیر. من گواهی میدهم که نیست خدائی جز الله، یکی است و شریکی ندارد، و گواهی میدهم که محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) بنده و پیامبر اوست که خداوند او را با هدایت و دین حق

هیچکس در دوران غیبتش از هلاکت نجات نمییابد ، الا کسیکه ثابت بماند بر اعتقاد امامتِ حضرت ولیّ امر (عجل الله فرجه) و توفیق الهی نصیبش شده باشد در دعای تعجیل فرج ؛ اینگونه باشیم تا فردا در مقام علیین و همراه اهلبیت (علیهم السلام) باشیم.حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ اَلْوَرَّاقُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ سَعْدٍ اَلْأَشْعَرِيِّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى أَبِي مُحَمَّدٍ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ (عَلَيْهِ السَّلاَمُ) وَ أَنَا أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَهُ عَنِ اَلْخَلَفِ مِنْ بَعْدِهِ فَقَالَ لِي مُبْتَدِئاً يَا أَحْمَدَ بْنَ إِسْحَاقَ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَمْ يُخَلِّ اَلْأَرْضَ مُنْذُ خَلَقَ آدَمَ (عَلَيْهِ السَّلاَمُ) وَ لاَ يُخَلِّيهَا إِلَى أَنْ تَقُومَ اَلسَّاعَةُ مِنْ حُجَّةٍ لِلَّهِ عَلَى خَلْقِهِ بِهِ يَدْفَعُ اَلْبَلاَءَ عَنْ أَهْلِ اَلْأَرْضِ وَ بِهِ يُنَزِّلُ اَلْغَيْثَ وَ بِهِ يُخْرِجُ بَرَكَاتِ اَلْأَرْضِ.قَالَ: فَقُلْتُ لَهُ: يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ فَمَنِ اَلْإِمَامُ وَ اَلْخَلِيفَةُ بَعْدَكَ؟فَنَهَضَ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ) مُسْرِعاً فَدَخَلَ اَلْبَيْتَ ثُمَّ خَرَجَ وَ عَلَى عَاتِقِهِ غُلاَمٌ كَأَنَّ وَجْهَهُ اَلْقَمَرُ لَيْلَةَ اَلْبَدْرِ مِنْ أَبْنَاءِ اَلثَّلاَثِ سِنِينَ فَقَالَ: يَا أَحْمَدَ بْنَ إِسْحَاقَ! لَوْ لاَ كَرَامَتُكَ عَلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عَلَى حُجَجِهِ مَا عَرَضْتُ عَلَيْكَ اِبْنِي هَذَا إِنَّهُ سَمِيُّ رَسُولِ اَللَّهِ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) وَ كَنِيُّهُ اَلَّذِي يَمْلَأُ اَلْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلاً كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً يَا أَحْمَدَ بْنَ إ